Obserwując relacje z pokazów mody aż przyklasnęłam gdy zobaczyłam jak ochoczo John Galliano, Etro czy Kenzo cytują z folkloru. Feria barw u Kenzo, baśnie z mroźnego wschodu u Galliano czy radosne kiecuszki batikowe i “indiańskie” kozaki w przypadku Etro wprowadziły mnie w radosne drżenie.
Z racji tego iż nabyłam hafciarkę i nie chciałam jej zakurzyć postanowiłam troszkę się pobawić:)
Torba w 2 kopiach. Wielkie, zakupowe, dla artystek, kur domowych i kobiet kobiet…dla każdej. Bawełniane, dość grube, solidnie poprzeszywane. Polecam:)
Sweterek został pocięty…Ze skutkiem jaki widać poniżej…Cuksy znów zaatakują, a ten barczysty króliczek jest wyjątkowo miękki:)
(jakość zdjęcia pozostawia dużo do życzenia, jednak nie mogłam się powstrzymać:):)
Pomysły postaci, słodkich i miękkich chodziły za mną od wieków…ciągle myślałam jak ubrać tęsknotę za dzieciństwem i wielkim niebieskim zającem, połączyć je z jakąś jednak nowoczesnością i jak zjednać sobie milusińskich jak i tych starszych “dzieciaków”. Zdarzyło sie tak, iż wróciłam do domu rodzinnego (stąd przerwa w nadawaniu;)) i tam wśród kwitnącego rzepaku i przekwitających mleczy w zaciszu sypialni – pracowni z chaosu wyłoniło sie 8 barwnych postaci, połączonych ze sobą więzami szmaciano-rodzinnymi(rodzeństwo z Meksyku).
W osobnym akapicie muszę wspomnieć o cudnych doświadczeniach z polaroidem 635CL, którego sprawiłam sobie na urodziny, który też dzielnie mi towarzyszył w całej sesji zdjęciowej troszkę oddając klimat lat 80;)
klikanie w miniaturki nie boli jak zwykle:)
trochę zdjęć kulisowych polaroidów:
Polski Wordpress
Powered by WordPress | Theme by Roy Tanck. Tłumaczenia dokonał azWeb dla Polski support WordPress
